Uitvoeren

Hieronder neem ik je mee in een aantal onderwijsactiviteiten die voornamelijk draaien om community based learning.

Peer review (collega’s)

Peer reviews (studenten)

community based learning

Een van de vijf pilaren van CMD is community based learning, dit is vastgesteld in het visiedocument uit 2019. Docenten zijn onderdeel van de CMD communities. Een goed functionerende community is niet alleen een plek waar studenten vaardigheden en kennis opdoen, het is ook een plek waar nieuwe kennis ontstaat (Wenger, 1998). Dit laatste is urgenter dan ooit te voren. Als we deze belofte uit onze visie waar kunnen maken leiden we niet alleen ontwerpers op die goed zijn in de uitvoering van hun beroep maar ook hun eigen beroep blijven heruitvinden en waarde blijven toevoegen aan onze mooie wereld.

Deep democracy

De check-ins die ik in mijn onderwijs gebruik zijn geïnspireerd door Deep Democracy (Lewis, 2023). Het basisprincipe van deep democracy is dat je ruimte geeft aan alle stemmen in je groep. Dus ook (en misschien wel juist) aan de onderstroom. Hiermee bouw je aan een constructieve community en verklein je de kans op ondermijning. Daarnaast dragen elementen uit deep democracy zoals zo’n check-in bij aan het vergroten van gelijkwaardigheid (dus: de docent doet ook mee), het verbinden met de groep en het verbeteren van de veiligheid binnen een groep.

Selectie van door mij gebruikte werkvormen

uitvoering	inzicht na uitvoering
2 minute self portrait	Timer op twee minuten. Studenten tekenen een zelfportret wat reflecteert hoe ze er op dit moment mentaal bij zitten. Tijdens de twee minuten geef ik ‘hints’ en stel ik wat vragen gericht op reflectie. Na de twee minuten vraag ik de studenten hun naam + datum op de kaartjes te zetten. De kaartjes neem ik in en de opdracht herhaal ik elke week. Aan het einde van de periode krijgen de studenten de kaartjes terug zodat ze een visuele representatie hebben van zichzelf gedurende de periode.	Om creativiteit te bevorderen werkt dit goed. Het is ook een leuke manier om bij te houden welke studenten bij de sessies aanwezig zijn. Maar deze creatieve invulling van de check-in behaalt niet de in deep democracy beoogde resultaten. De uitwisseling was minimaal, de bereidheid om hun werk aan de hele community te laten zien is niet erg groot. Dit zou te tackelen zijn door een stap aan de werkvorm toe te voegen (hou je tekening omhoog en geef toelichting). Ik heb er uiteindelijk voor gekozen om deze oefening wel in mijn arsenaal te houden maar meer in te zetten als energiser/reflectie oefening dan als check-in.
piratenschip	Ik gebruik een afbeelding van een piratenschip waar verschillende karakters genummerd staan afgebeeld. Iedere student kiest het nummer wat correspondeert met hoe ze op dat moment in de wedstrijd zitten.	Deze check-in heb ik op verschillende momenten gebruikt en ik ben erachter gekomen dat deze visuele metafoor heel goed werkt op bepaalde momenten in de periode. Ik zet hem nu bewust in op momenten waar ik bijvoorbeeld zichtbaar wil maken in de groep dat het oké is als je nog bezig bent om je draai te vinden en hiermee spoor ik de community ook aan om elkaar te helpen. Ook ben ik vergelijkbare check-ins gaan gebruiken en maken waarin de werkende mechaniek een afbeelding+nummers kiezen is.
(metaforische) vragen	Ik stel de groep een vraag, waarop ze allemaal een antwoord moeten geven. Als ik de enige docent ben begin ik, als dat niet zo is geef ik de beurt aan mijn collega en antwoord ik als laatst. Afhankelijk van de groep (hoe lang bestaat de community/hoe groot is de groep) laat ik studenten popcorn style antwoorden of neem ik regie in de volgorde.	Deze methode gebruik ik veruit het meest. In de praktijk heb ik geleerd dat het goed werkt om met groepen op te bouwen naar creatievere vragen, zodat studenten het basisconcept van de check-in vraag begrijpen voor ik ze in metaforen laat antwoorden. Dit bouw ik op door bijvoorbeeld in bijeenkomst 1 te vragen ‘Omschrijf in één woord wat je meeneemt deze sessie in’, in bijeenkomst twee ‘Omschrijf hoe je er nu bij zit aan de hand van een weerbericht’ en in bijeenkomst 3 ‘Omschrijf hoe je je nu voelt aan de hand van een typisch Nederlandse snack’.
explorer – shopper – vacationer – prisoner	Op een flip-over teken je vier kwadranten: explorer, shopper, vacationer, prisoner. De flip-over draai je om zodat je als docent het vel niet ziet. Studenten plakken een post-it if sticker bij de ‘persona’ waar ze zich het meest mee identificeren. Explorer: wil zo veel mogelijk leren/ervaren. Shopper: vist de krentjes uit de pap. Vacationer: is er voor de gezelligheid en pikt misschien een graantje mee. Prisoner: tsja, die wil hier waarschijnlijk liever niet zijn. Na afloop bekijk je samen de resultaten en geef je ruimte aan alle mogelijke uitkomsten.	Deze methode is eigenlijk iets te groot voor wat een check-in is. Maar het is wel een hele spannende manier om de onderstroom in een groep inzichtelijk te maken en het gesprek open te breken. Ik heb deze werkvorm nu een paar keer gebruikt, de eerste keer dat ik er een collega mee zag werken was bij een SAP in Vorarlberg. Later voerde ik hem zelf meerdere keren uit in jaar vier. En ja, er zaten ook wat prisoners bij.

Feedback ontvangen is belangrijk voor mij als professional. In jaar vier creëer ik dan ook veel momenten om input vanuit de groep op te halen, ook om te kunnen gebruiken als input voor curriculum verbetering. De grap is dat ik zowel positieve als negatieve reacties op mijn check-in methode krijg. En dat is helemaal prima. In het kader van dit portfolio heb ik een aantal studenten en collega’s om feedback gevraagd over mijn handelen. En je kunt het vast al raden: natuurlijk kreeg ik feedback over mijn check-ins! Hier twee anonieme quotejes:

Weekly mood check-ins: I think it is a nice way of connecting with the community as a teacher, as well as a way for the community to connect with each other.

Sometimes the group check ins are cool and make you reflect on how you’re feeling, but other times it felt really random and I didn’t understand what is the purpose of it.

Ik herken me wel in de tweede quote. Doordat ik veel aan het experimenteren ben met deze vorm en de vragen, zit er soms een misser tussen. Soms omdat de vraag eigenlijk toch niet zo goed was, maar soms ook omdat mijn uitleg niet helder genoeg is geweest. Mijn ‘ondertiteling’, waarbij ik uitleg waarom we iets doen, vergeet ik soms aan te zetten. Dit gebeurt eigenlijk alleen wanneer ik weinig of geen tijd heb gehad om mijn sessie voor te bereiden. Dus dat is een aandachtspunt in het stellen van prioriteiten in mijn weekplanning.

Y1 Presentation Karaoke

Om studenten te coachen in hun presentatie vaardigheden heb ik presentatie karaoke met ze gedaan. Deze werkvorm leent zich goed om kennis en vaardigheden op een speelse manier te introduceren. Ik heb deze werkvorm al eerder toegepast en mijn uitvoering ervan aangescherpt om zo beter mijn doelen te kunnen bereiken.

presentation karaoke

Ik heb een powerpoint gemaakt waarmee we presentatie karaoke spelen. Het werkt als volgt. Als je bij het startscherm op de spatiebalk klikt begint je presentatie. Je krijgt drie slides, iedere slide bestaat uit een willekeurige afbeelding. De slides lopen automatisch af, 30 seconden per slide. Tijdens de presentatie is het je uitdaging om een lopend verhaal te kunnen houden. Je weet niet welke slides je krijgt, je kunt wel de eerstvolgende slide zien.

Voorheen zette ik deze werkvorm vooral in om studenten zich comfortabeler te laten voelen met presenteren, te laten oefenen en als community building (want het levert altijd hilarische taferelen op). Deze keer heb ik de sessie beter ingeleid door wat basisprincipes van presenteren uit te leggen. Daarna heb ik steeds na een aantal presentaties met de groep geëvalueerd hoe het ging met het presenteren en wat we van elkaar kunnen leren. Hierbij heb ik de observaties van de studenten steeds kunnen linken aan bestaande theorie om zo hun kennis te verrijken. Een aantal studenten wilden zelfs nog een keer, omdat ze hun eerdere presentatie wilden verbeteren. Voor mij was dat een teken dat de sessie deed wat ik wilde. Ik ben tevreden over deze aanpak en wil hier graag op voortborduren. Het werkt goed als laagdrempelige manier om elkaar van feedback te voorzien over presentatie vaardigheden en wat ik ook merkte was dat het speelveld een stuk gelijker werd doordat studenten zich hier niet op hebben kunnen voorbereiden.

Bronnen

Wenger, E. (1998). Communities of practice: Learning, meaning, and identity. Cambridge university press.

Lewis, M. (2023). Deep Democracy (1ste editie).